Huzurlu olmak için yaratılmamışız. Zaten dünya da insana huzur verecek cinsten bir yer değil.

Hayatı bitirerek ilerletiriz; başka türlüsü mümkün değildir çünkü.

Bugün içinde bulunduğumuz hâliyle dünyaya dair temel sorun bizim ne yöne baktığımız değil, dünyanın öngörülemez olması mı?

Arzu muğlak olduğunda birilerince telkin, belki de tayin ediliyor.

İki zihnin karşılaşmasıyla beraber, çeviri ilerledikçe, zihinselleştirme faaliyetinin boyutu da derinleşir.

Çağdaş psikoloji, ağacı anlayacağım derken ormanı unuttu.